Yayına sunulan tanıtım videosuyla yürekleri coşturan çalışmaların yanı sıra salona güven veren bir tebessümle bakan Ahmet Davutoğlu varlığı birleşince daha bir ayrı keyif alıyor insan.

Sahnede adeta yıllardır konuşulup da hasret kaldığımız hayallerimizin gerçek olduğunu anlatan cümleler dökülüyordu Sayın Davutoğlunun dudaklarından.

Ayrı bir coşku ve gururla alkışlıyor insan.

Uzayan bir konuşma olmasına rağmen sıkılmadan coşkuyla dinlenen hitabın son noktasında da bu yürek ve ruhlar gurur duyuyor sizlerle dedirtiyor insana.

Takdimcilerin sahneye çıkmasından sloganların zamanlamasına kadar yine başarılı bir organizasyona ev sahipliği yapan AK PARTİ il başkanlığı gecenin sonunda 50 kişiye çıkardığı yönetim listesiyle neredeyse fire vermeden göreve devam diyordu.

Sıradan bir il başkanlığı seçimi olmayan kongre, gelecekte yapılacak olan yerel seçimlerinde habercisi neredeyse.

Kritik bir öneme sahip olan 4.olağan kongre bundan sonraki AK PARTİ’nin Sivas siyaset hayatına da yön vermiş oldu.

Burhanettin Kuru ve ekibine yeni dönemlerinde başarılar dileyerek son noktayı koymuş olalım.

Bu noktamızda önümüzdeki hafta yönetim ekibini biraz inceleyerek devam edeceğimizin habercisi olsun.

Burhanettin kurunun final günü.
Yeni bir başlangıcın, geçmişin başarısının, gelecekteki siyasetin merkez noktası.

Son 2 yıldan bu güne kadar Ak Parti içerisinde siyaset, çok daha hararetli geçiyor.
Özellikle belediye başkanlığının o elim kazayla birlikte kaptırılması ve kişilerin siyasi manevralarının değişmesi sonucunda dengeler tamamen değişti. Aslında alt üst oldu demek istedim ilk anda ama alt üstlük bir karmaşa yerine başarılı bir çekişmeyi görünce değişti demek daha yerinde oldu.

Öncelikle Pazar günü yapılan kamu açıklamasında Burhanettin Kuru’nun dersine iyi çalıştığını ve tam bir gövde gösterisi yaptığını söyleyebiliriz. Ancak yapılan organizasyon keşke TSO o kadar insana kurs verirken birde kendi çalışanlarına kurs verse dedirtti. Berbat ötesi bir ses sistemi, hatalarla dolu bir yansıtım cihazı, Ekrana bir türlü yansıtılamayan geçmişin hikâyesi.

Onun dışında salon havası, açıklamaya olan ilgi, gençlik ve kadın kolları, merkez ilçe ve il teşkilatı, meclis üyeleri hepsi yerinde coşkulu ve destekçi.

Tabi ki AK PARTİ organizasyonlarında görmeye alışık olup ta göremediğimiz isimlerde yok değildi.

Mesela Turan Topgül ve ekibi.

Sadece Turan beyi örnek gösteriyorum çünkü o salonda yokluğu en çok fark edilen isimlerdendi. Ya gözümüz bilerek onu aradı ya da yokluğu bir şeylerin işaretini vereceği için biz onu aradık.

Doğanın kanunu, milletvekili aday adayı olmasından sonraki hezeyanla birlikte Topgül ve Kuru cephesinde bir ayrılık başlatmıştı. Topgülün yeniden merkez ilçe başkanı olamayışı, AK PARTİ kadrolarındaki etkisini yitirmesi, siyasetin verdiği gücü de kaybetmesiyle farklı yoklara yani siyasi çekişmeye itmişti Topgülü.

Bu yolda gruplaşmalar artık iyice kendini belli eder hale gelmişti.

Sami Aydın, gelecekteki yerel seçimleri düşünerek Topgül kanadıyla birleşirken, belki diye umutlanan ve yıpranmakta onlardan daha başarılı hiç kimse olamayacağını ispat etmiş isimlerde desteklerini açıklamaya başladılar.

Tabi yıpranmış isimlerin destekleriyle ne kadar güç toplayabilirdi bilinmez ama gerek Sami Aydın gerekse Topgülün bir dönemin başkanı olması onun ellerini güçlü yapan kozlardan oldu.

Pazar günü yapılan açıklamayla anlaşmış olduk ki genel merkez Burhanettin Kuru dedi. Anlaşılan o ki Turan beyin genel merkez görüşmeleri sonuçsuz kaldı.

Peki demokrasi zilleri çalan AK PARTİDE demokrasi uygulansa ve Turan Topgül de bende varım derse Kuru karşısında sonuçlar ne olur.

Daha önce Hilmi Bilginle, Hakan Akkaşa karşı bir savaş kaybeden dönemin komutanı Sami Aydın bu defa kendini çok fazla ön planda tutmuyor. Kesin olarak bakılan bir başka kaybın faturası bu defa çok ağır olabilir.

Kuruya vekilliklerden dolayı kızgın olan isimlerin ve eski yöneticilerinde desteği bir nebze etkisini gösterecektir ama oda sanırım sandıktan büyük rakamlar çıkartmaya yetmeyecek. Burada Turan Topgül aslen kendi destekçi sayısını ve çıtasını bizlere göstermiş olacak. Yani olurda demokrasiye uyup aday olursa il başkanlığı seçimlerinde alacağı oyların %90’ı Turan Topgül sevenlerinin olacak. Buda parti içerisinde imaj anketinde net sonuçlar ortaya koyacaktır.

Peki, Turan Topgül kazanır mı?

Siyasette 5 dakika sonrasının belli olmadığını düşünürsek neden olmasın.

Eğer kazanırsa başarılı komutan olacak omuzlarda taşınacak ve önümüzdeki yerel seçimlerin bile kaderini değiştirecek.

Eğer kaybederse ayrımcı olacak, yenilen taraf olacak bir sonraki girişiminde bu aldığı desteğin 10 da 1 ini anca alacak. Güven sarsacak.

Her iki durumun ortasında kalırsa, yani ne kaybetti nede kazandı dedirtecek bir oy alırsa bu defada sığınılacak liman olacak. Mevcut yönetime bir şekilde küsenler orda nefes alacak. Doğru yâda yanlış insanlar daha gür konuşacak. Birileri aba altından sopa gösterecek. Mücadele 10 kat daha artacak.

Peki, Burhanettin Kuru kaybeder mi?

Siyasette 5 dakika sonrasının belli olmadığını düşünürsek neden olmasın.

Geçmiş karnesi artılarla dolu bir başkan, şuana kadar tamda genel merkezin istediği gibi çalışmış, ekonomi, istihdam, gelişim gibi konuları vekillere bırakmış kendisi asıl işini teşkilatını ve siyasetini yapmış.

Başarılı organizasyonlara imza atmış, oy sayısını artırmış, ekibinde çatlak olmamış.

Buna rağmen kaybeder mi? neden kaybetmesin.

Belki yıldırım çarpar, Burhanettin Kurunu oyları yanar,
Belki geçmiş olmasına rağmen 1 Nisan şakası yapar.
Beklide ertesi gün 23 Nisan olduğundan, koltuğuna bir günlük uzaktan bakar.

Bir yiğit, koca bir çınar devrilmişti soğukların içine sıcacık uzanarak. Bin kişi değil, oy veren değil, elini sıkan değil, gören görmeyen, bilen bilmeyen, seven sevmeyen bir Türkiye ağladı bir dünya ağladı arkasından acılı haberiyle birlikte.

Günler geldi geçti ve 3. anma yılını da geçen Çarşamba yapmış olduk. Adına yakışır bir anma töreniyle adını zikrettik zikretmesine de, sanki bu defa eksen kaydı o anma gecesinde.

O gece her şeyden uzak bir gerçek daha çıktı BBP geleceği ve Sivas halkının önümüzde günlerde yapacağı seçimler için.

Öncelikle büyük bir katılım var ama büyük bir coşku, bir sevda ateşi göremedim salonda Mustafa DESTİCİ ismine rağmen. İlk bakışta BBP camiası olarak görünse de gelen kalabalık, Mustafa ÇOŞAR ’ın kuran ziyafetinin sona ermesiyle dağılması ve Mustafa DESTİCİ ’nin sözlerini uzatarak siyasete fazla zaman ayırmasının oflaması puflamasıyla anlaşılıyor BBP kalabalığı olmadığı.

Eskiden mahalle toplantılarında bile rahatlıkla toplayabileceği kalabalık yoktu salonda. Sadece BBP değil yukarıda belirttiğim gibi her nesilden her görüşten insan gelmişti o gece yâd etmeye koca reisi.

Üstelik düzensiz koordine edilememiş bir Alperen Ocağı da çabası.

Böyle bir manzarada, gelecek için BBP ışığının artık eskisi gibi yanmayacağı izlenimini doğurdu bende. Acabalarla bu fikir üzerinde gelip giderken ilk anlardan itibaren dikkatimi çeken Gülefer YAZICIOĞLU ’nun yokluğu ve bu yokluğun sözde olduğuna inandığım “rahatsızlığımdan dolayı katılamıyorum” telgrafıyla süslemesi şüphelerimi hepten artırdı.

Acaba BBP içinde bir Rahşan Ecevit modeli yaşanması engellenmiş miydi yâda yaşatılmak mı isteniyordu.

Üstelik zamanlaması da manidar bir telgraf. Hiçbir programda bir telgraf sonradan okunmaz. Zira böyle önemli programların saatleri bellidir ve 1. Sınıf davetli insanlar buna göre telgraf gönderirler. Gülefer hanım adına program ortasında tek başına okunan bir telgrafın doğruluğunu siz ne kadar inanırsınız bilemem ama bana birileri tarafından ayarlanmış gibi geldi.(Acaba Gülefer hanımı kocasının kalbim dediği yerdeki anma törenine getirmeyen neydi. Bu merakta önümüzdeki günlerin konusu olsun araştıracaklarım arasında.)

Üstelik bu fotoğrafta Muhsin başkanın annesi de yoktu.

Böyle bir anma gecesi eksikliği hissedilenlere rağmen devam ediyordu. Ta ki Mustafa DESTİCİ oraya nezaketen ve kalplerindeki Muhsin YAZICIOĞLU sevgisiyle programa eşlik eden iktidar partisi temsilcilerinin gözlerine baka baka iktidarın yaptıklarını yerden yere vurmasaydı. Çıkan yasalara kükrercesine tepki göstermeseydi. O kürsüde siyaset yapmasaydı.

Siyasi arenaya çevrilmesi böyle bir anma gecesinin bütün ruhunu bozmuştu. İliklerimize kadar işlemiş olan Yazıcıoğlu belgeselinden sonra, tamda Desticiden güzel anılar hatıralar yolculuk hikâyeleri dinlemeyi umarken birden konudan uzak bir siyaset sohbetiyle bütün mahmurluğumuz dağılıp gidiyordu.

Salonun fotoğrafı semazen ekibinin süresinin kısaltılıp İsmail ÇOŞAR ’ın sahneye alelacele çıkarılmasıyla daha da netleşiyordu.

Salon boşalıyordu.

Eğer 25 Mart 2009 ila 25 Mart 2012 arasında ki farkı özetleyebilirse BBP ekibi nerden nereye gelmişiz sorusuna daha net cevaplar bulabilirler.

Özelliklede Sevgili Doğan başkana ikinci döneme “oy kaygımız yok” diye baktırılan pencereyi düşünürsek.

Artık her hafta kaldığımız yerden devam edeceğiz, gündemi konuşmaya, bilinmeyenleri bildirmeye, perde arkasını beraber görmeye.

Hazır karşılamalarla başlamışken çiçeği burnunda genel sekterimiz Salih Ayhan’a da hoş geldin diyelim. (işin dedikodusu: Mahmut Kayhan Mahkemeye gidiyormuş geri gelebilmek için.)

Tabi Ayın 22 sinde gelecek olan başbakanımızı da unutmayalım, hoş gelir, şeref veririsiniz.

Tabi başbakanımız her fırsatta Sivas’a geliyor, bir dizi açılışlar görüşmeler yapıyor ve tekrar şehirden ayrılıyor. Peki, biz her defasında kucağını açarak Sivas’a gelen başkanımızdan ne istiyoruz.

Başbakanın Sivas’a geliş hikâyesi, Bakana çatımız akıyor bir ilgilenin diyen subaşı hanı esnafının yaklaşımından pekte öte değil. Siz Milli Savunma Bakanına çatımız akıyor derseniz, Süleyman Demirel’in Sivaslıları önce alın içeriye hikâyesini patentlemiş olursunuz.

Koskoca bakan gelmiş kapınıza akan tavan söylenir mi gerekirse gizlersin belli etmezsin, belki isteyebileceğin başka dileklerin yoktur ama sen bir bakana tavanımla ilgilen dersen gerekli konularda, gereksizler arasında ezilir büzülür önemini yitirir. İmajı kaybederiz, isteklerimiz çocukça olur.

Şimdi başbakandan ne istemeliyiz;

Öncelikle sonu gelmeyen bölge hastanemizi isteyelim,

Sürekli kan kaybeden üniversitemiz yâda hastanesi için birkaç çözüm sunalım,

Koltuk sayısı çocukça bir sebeple küçültülen,  başbakanın verdiği stat sözünün 33 bin kişilik olarak yeniden düzenlenmesini isteyelim,

Ordu yolumuzun bir an önce hayata geçirilmesini talep edelim.

Atıl haldeki Tüdemsaş’ımızın hızlı tren kapsamında değerlendirilip gerek ekipmanlarının yenilenmesini gerekse alt yapı desteği verecek güce kavuşturularak istihdamının artırılmasını isteyelim.

Başımızdan aşan kapasitesiyle Nuri Demirağ havaalanımızın lojistik üsse çevrilmesini talep edelim.

Kültür Bakanlığının Sivas’a daha fazla yatırım yapmasını ve Türkiye tanıtımlarında Sivas’a da yer verilmesini isteyelim.

Devletin önemli projelerinde Sivas’ında pilot bölge olarak kullanılmasını rica edelim.

Sanayileşme hızının düşük olduğu şehrimize daha fazla teşvik isteyelim.

Kültür mozaiğini bir arada tutacak ve bu hoşgörüyle Sivas’ı idare edecek Vali mantığından, tuttuğunu koparacak, durmayıp koşacak, sadece kültür mozaiğiyle değil her alanda Sivas’ı koşturacak bir Vali isteyelim.

2023 Vizyonunda daha fazla görev isteyelim.

Sivas 2023 Vizyonu için daha fazla destek isteyelim.

Bir takım çevrelerin oyunlarıyla alnımıza sürülen kara lekeyi zorla bizlere kabul ettirmeye çalışanlara karşı tepki isteyelim.

Savunma sanayinde en uygun noktada bulunan Sivas için yerli üretim silahlarımızın ve sanayimizin alt yapısını isteyelim.

Artık eften püften konuları bir kenara bırakalım, bu defa başbakanımızdan Sivas’a gösterdiği ilgiyi diğer bürokratlarının da göstermesini isteyelim.

Koskoca başbakanı koskoca başbakan gibi karşılıyoruz tamam ama bu defa koskoca başbakanımızdan koskoca hizmetler isteyelim.

Aslında izlemeyi pek tercih etmediğim bir kanaldır. Ama haber Sivas olunca CNN olsa yine izlerim.

Geçmişin karanlıklarında yapılan onca şeyi Mehmet Ali Birand bile kendi ağzından anlatınca insan daha bir tiksiniyor o tür kanallardan.

Haberin içeriği Sivas’ta Kurtlapa yolunda mahsur kalan basın mensupları ve vatandaşlardı. Kimlermiş nedenmiş derken, vatandaşların içinden bir tanesi kameramana “siz basın mensubunuzun arayın valiliği vali bey sizi kurtarsın” diyordu.

Tam o sırada içimden geçenler zaman içinde zaman açılmış gibi küçük bir cümleyle büyük anlamlar taşıyordu.

Kurtlapa yolundaki vatandaş bile arayın valiliği demesi, merkezde yaşayan vatandaşa valiliği arayıp çatımda buz birikti gelin kırın onları deme hakkını veriyordu.
İlkyardım tamam,
Kara Yolları tamam,
Jandarma tamam ama biz burada kaldık diye valilik mi aranır kardeşim derken birden Sivas Valisi Ali Kolat eldivenlerini takmış başında şapkası sırtında montuyla el atında şu arabayı geri itelim diyordu.

O an hayretler içerisinde kaldığım andı. O zaman içerisinde dalıp gittiğim zamanda yok artık erken, kendime geldiğimde gördüğüm Vali bey manzarası karşısında işte budur be kardeşim, yolda kalmış elli kişilik insan gurubuna yardıma giderek bizzat araba iten bir Vali beye sahipsek neler yapmaz bu şehir dedim.

Sonra rüyadan uyanmış gibi resmin tamamına bakınca bir Vali beyle olmayacağı gerçeğini daha iyi anladım.

Sorsan herkes muhteşem işlere imza atıyor,
Asıyor, kesiyor, biçiyor, doğruyor ama en sonunda minareyi çalan kılıfına uyduruyor.
Bir işe başlarken temeli atılıyor gerisi yalan oluyor.
Bürokratımızdan siyasetçimize kadar herkes laf ta konuşuyor.
Hastaneye, stada, Mecnun başkana sahip çıkmadığı gibi bu memleket, parasına, projesine, varlığına, tarihine de sahip çıkmıyor.
2 yıldan uzun sürecek planlanmış işler bizde alkış almıyor.

Halkın;
Ben görmedikten sonra çocuklarım görecekmiş pehh,
Ya da ben yiyemedikten sonra torunlarım refah içinde kalacakmış banane,
Ooo kim öle kim kala o zamana,
Diyerek verdiği tepkilerden mi güç alıyor acaba bizim memleketin koltuk sahipleri ki, 2 yıldan uzun süreli, uzun soluklu projeler çıkmıyor bu memlekette.
Bir 2023 vizyonumuz var Sivas için. “Ooo daha neyittin o günlere” diyerek mi hiçbir çaba gösterilmiyor bu memleket için.

Kurtlapa yolunda karda kalmış araca hadi bir el atın diyen bir Valimizden ilham alsak ta bizde memleket meselelerine biraz el atsak olmaz mı?

Çalışsak çabalasak, alkış alsak, tarihe ismimizi yazdırsak daha olmadı gizli kahramanlardan olsak olmaz mı?

Bu memlekette ödül vermek istesek bir elin parmaklarını geçiremiyoruz seçmelerde. 15 farklı anket yapılsa Sivas’ta 14’dünün sonucu hep aynı kişilerden oluşacak.

Ne isimlerimiz var bizleri kurtaracak, nede zenginimiz!

Siz sanıyormuşsunuz memlekette zengin var. Bizim iş adamlarımız zengin değil fakir.

Araba, yalı, villa zenginlik göstergesi değil artık. Son model bir arabası 2 tane evi olan kişiye zengin denilmiyor.

Mala mülke bakılmadan sayalım zenginlerimizi kaç isim çıkacak karşımıza. Kaç iş adamımız 2 milyon parasını heba edebilir siz söyleyin bana.

Kaç iş adamımız birkaç milyonu, şehrine, görüşüne, fikrine, dinine yâda ideolojisine harcayabilir. Bizim zenginlerimiz malına mal katmakla yâda geldiği konumu biraz daha yükseltip işlerini çevirmekle meşgul.

Sizin zengin gözüyle baktığınız iş adamlarının kapalı kapılar arkasında çevirdiklerini bir bilseniz. Bırakın arabasının markasına bakıp nazar etmeyi, o arabayı alabilmek için kaç işçisinin, personelinin, hakkın hakkına girdiğini bir bilseniz utanırdınız galiba zenginlerimizden. Bunlar bizden de aç derdiniz buna eminim.

Bazı istisnalar olacak elbet ama onlarda bir elin parmakları kadar ne memleketi kurtarıyor nede çoğunluğu temsil ediyor.

Bizim şehrimiz garip bir yapıda sevgili okurlar. Tomar Tomar param var denilen bu şehirde bırakın ideolojisi için para harcamayı 3 kuruşa ideolojisini satın alacaklarınız var.
Bizim şehrin örneği;

%99 Müslüman denilen ülkede 2002 ye kadar halkın istediği isimlerin yönetemediği Türkiye gibi,

%80 sağcı denilen STK da başkanlığı bir solcunun yapması gibi.

Köle gibi çalıştırdığı marabalarına karnınızı doyuruyorum ya yetmez mi diye çıkışan ağanın havasına,

Elhamdülillah Müslüman’ım diyenin kapısına gidildiğinde Allah versin denildiği gibi bir yapıya sahip.

Bizdeki yapı ben daha iyi olmalıyım üzerine değil, kesin çalmış çırpmıştır mantığına bağlı.
Biraz sivrilecek olsa biri ya altın bulmuştur ya babasından kalmıştır,

Zenginliğe giden yolda son model bir araba alsa onunda poposu kalkmıştır yapısına sahip.
Bize lazım olanı gösteren Sayın Valimiz Ali Kolat’a candan teşekkür ediyorum.

Örnek almayanı da ALLAH’a havale ediyorum.

Son günlerin karışıklığı bir dönem AK partide görev almışların arasında.

İşin başlangıcını AK Parti Seçimleri Kulusi ve AK Parti’nin seçimleri başlığıyla yazmıştım. Ama iş öylesine karıştı ki bir dönenin düşmanları tek yürek oluverdiler.

Yazının arasında bir de not iliştirmek isterim.

NOT: Sami Aydın bu şehrin gelmiş geçmiş en iyi belediye başkanıdır. Kişilikli kaliteli bir insandır. Hem okuduklarımda hem de takip ettiklerimde bu konular hakkında konuşulduğunu yâda yorum yapıldığını görmedim. İşinde bir aksaklık yâda eksiklik görülmemiştir. Devrimci Başkandır bana göre.

Daha önceki yazılarımızda ve bundan sonraki yazılarımızda belirtmeliyim ki ne gündem, nede ben Sami Aydın ’ın başkanlık dönemini konu almıyoruz.

 Konumuz: Siyasi Gündem

Bir zamanların düşmanlarını şimdi aynı manşet altında toplanmış görüyorum, Recep Tayyip Erdoğan döneminden önce okuduğumuz her şeye inanırdık. O dönemler olsa belki yine inanacağım ama Allah Başbakandan razı olsun ki gözümüzü açtı. Oynanan oyunları derin yapılanmayı her sakallıya hacem mi denmeyeceğini bize gösterdi.

Bu açıkgözle bakıyorum birde olaya işin rengi değişiyor. Birbirlerine karşı kıran kırana mücadele verenler şimdi aynı tencerenin içinde toplanmışlar.

İnsan biraz daha gözlerini kısınca net göreyim diye işin rengi tümden değişiyor.

Bir il başkanlığı seçimi öncesine bakıyorum, dönemin AK Parti il başkanı Hakan Akkaş, arkasında Ömer Kulaksız (istifa edeceğim diye başbakanı zor günlerde, zora sokan milletvekilimiz.) Karşısında dönemin Belediye Başkanı Sami Aydın ve Abdullatif Şener destekli Hilmi Bilgi. Bütün siyasi manevralar yapılıyor, amaç Hakan Akkaş’ı devirmek ve yerine Hilmi Bilgini İl Başkanı yapmak. Çünkü İl yönetimi ile zamanın Belediye Başkanı ve Şener arasında uçurumlar var. Çalışmayan adı kötüye çıkmış bir ilbaşkanlığı var. Allemler Gallemler denilirken seçimi Hakan Akkaş kazanıyor. Sonrasında kazananlar tarafından Mersin de yat içerisinde yapılan o şaşalı kutlamalar, vur patlasın çal oynasınlar.

Tabi bu galibiyet ve eğlenceli kutlamalarla kendine güveni daha da artan Hakan Akkaş’ın 2007 de milletvekili olmak için istifa etmesiyle siyasi hayatı da bir son bulmuş oldu. Bu olayın başlangıcı değil ama final sahnesi Turan Topgül ile uyuşuyor. Oda aday adayı olmuş başkanlık görevine ve geçici de olsa siyasi hayatına noktayı koymuş oldu. Tarih tekerrürden ibaret diye denilmiş bir defa.

Sonrasında Zeki Kılıç AK Parti İl başkanlığı görevine gelmişti. Hakan Akkaş ’tan devraldığı görevin de, seçim borçlarını ödeyemediği gibi dönemin Merkez ilçe başkanı Turan Topgül ile kısmi uyuşmazlıkları ve Sami Aydının 2.defa belediye başkanı olmasını önleyip kendi ismini yazdırmak için verdiği mücadeleyle oda siyasi hayatına noktayı koyanlardan oldu.

Tabi konu Sami Aydın’ın Belediye Başkanlığı olunca ilk döneminde karşısına çıkan Eski İl Başkanlarından Yusuf Tanrıverdi’yi de unutmamak gerekir. Oda siyasi hayatına son verenlerden.

İlk meclise gönderdiğimiz Ömer kulaksız ve Orhan taş listelerden elenirken Osman Kılıç ve Selami Uzun siyasi çalışmalarına devam etmiş 2 dönem görev yaptıktan kimsenin etlinse sütlüsüne karışmadan siyasi hayatlarına son noktayı koymuşlardı. Hatta yeniden listeye giremeyen Selami Uzun tepkisini göstererek yeni dönem Aday tanıtım gecesine bile katılmamıştı. Geceye katılan Osman Kılıç, Selami Uzunun son açıklamasın da sıkıntılı olan hem Abdullatif Şener hem de Zeki kılıç dönemleriydi demesine rağmen nasıl bir sorun yoktu diyebiliyor hayret.

Geceye katılan Mustafa Açıkalın Abdullatif Şener’in yerine Sivas’a ağabeylik etsin diye getirilmiş oda hem ağabeylik edememiş hem de AK Partiden çok Doğan Ürgüp’e sahip çıkmıştı. Aslında sadece vefasını gösteren başbakan tarafından ödenen bir borcun neticesinde görev alan Mustafa Açıkalın neden hala gündemi değerlendiriyor merak etmiyor değilim.

Şimdi gelelim bu güne.

Ne kadar Siyasetten çekilmiş, kavga gürültü içerisinde dönem atlatmış, siyasetten uzaklaşmış, yâda siyasete dönmek isteyen var hepsi tek manşet altında toplanmış. Kardeş kardeş açıklama yapıyorlar.

Söylenenlere bakılırsa hepsi refah ve huzur içerisinde yaşamış. Durum böyle olunca yalancı bizler oluyoruz. Ben bu ithamın altında sessiz kalamadığım için yazdım üst satırları. Siz kardeş kardeş çalıştınız da, pamuk dede gibi siyasetçilerdiniz de, biz mi yalan yazdık, biz mi yalan manşetler attık, biz mi olmayanları oldu gibi gösterdik.

Bırakın beyler bu açıklamaları. Birkaç isim istisna halk ta teşkilatta, sizleri kadronun dışına bıraktı, geri dönüşün yolu (açık açık yazmak istiyorum) Konu hakkında açıklama bile yapmayarak bu tuzağa düşmeyen Sami Aydın’dan geçmiyor. Bir ara düşman olduğunuz o ismi kullanmaktan vazgeçin.

Gönülleri fethetmiş bir isimdir Sami Aydın. Birilerini devirmek için onun gönül sevdalarını kullanmayın yâda sahip çıkıyor gibi yapmayın. Sizlerin siyasi hayatı bitti. Merkez istese bu defa halk istemiyor. Evli evine, köylü köyüne. Yaptıklarınızsa Sami Başkanı da yıpratmayın.

Varsa niyetiniz yeniden siyaset arenasına girmeye o halde birilerinin arkasında yol almayın, atın bir adım açın önünüzü, gerin göğsünüzü ben geldim diyin.

Ya Alkış Alırsınız, Ya da Ekşimiz Yumurta.

Girdik altından, çıktık üstünden.

Hani sözleşerek çalışsak bu kadar kalabalık bir gündem oluşturamazdık.

Değişen kurum müdürlerinden,

Çözülemeyen TOBB projesine,

Yurt dışı gündemlerinden,

Sivaslı bürokratlara,

Mahmut Kayhan’ın görevde kalışından,

AK Parti il başkanlığı politikasına,

Sosyal sorumluluk projeleriyle boyanan gözlerden,

Habib Soluk meselemize,

Terminal ihalemizden,

Kışlık bakımımıza…

O kadar fazla ki gündemimiz.

Hangi birini konuşup, neyi tartışacağını şaşırıyor insan.

Malum her duyduğumuzla yazmak bize yakışmayan bir davranış.

Her duyduğumuzu araştırmakta, Allah biliyor zorladı bizi.

Bu hafta ki köşeme, gördüklerim ve araştırdıklarımdan yola çıkarak, gerçekleşen olaylara ilk duyduğumda verdiğim tepkileri yazarak başlamak istedim.

Şart kökten değişiklik, yeni isimler lazım,

Ben söylemiştim biz taş üstüne taş koymakta maraba bulamayız diye,

Baktık içerden fayda yok : )

Onbeşi de yirmiyi de görürüz merak etmeyin,

Alınmasına karşı değilim ama getirilen isim bize onu aratır.

Birilerine ekmek tuzlanmadığından.

AB para vermesin de görüyüm kaç tanesi ilgileniyor bu konularla,

Yok daha neler. Fason olmasın bu haber

Vayyyyy, süper olmuş,

Bunlar benim anlık tepkilerimdi. Şimdi bir de yazmak istediklerim var ki tek gündem üzerinde gitmeyeceğim bu hafta. Birden fazla konu hakkında oldum olası yazmak istememişimdir ama mecbur kalıyor insan bu yoğunlukta.

Kurumlardaki değişiklik bir noktada yeni bir kan yeni bir enerji olarak değerlendirilebilir. İşini yapamayanlar veya işini iyi yapanlar noktasında değerlendirebiliriz. İşini iyi yapmıyor ise alınması kadar mutluluk verici başka bir duygu olamaz. İşini iyi yapıyor olan insanında bir süre sonra bürokrasiye alışmış ve artık enerjisini sabit bir hale getirmiş olması da görevden alınması ya da üst rütbeye terfisiyle, yerine başkası atanması doğru bir hareket olacaktır.

Gelelim 2. Üniversitemize;

TOBB üniversitesi için daha önceden de yazdım. Bu mesele bizleri emekli eder demiş, son satırlarda ise;

Hadi bir el atında…

Bitmesin, ölmesin, gitmesin TOBB projesi. Ağlamayalım arkasından…

Hadi bir el atında…

Adınızı konuşsunlar torunlarımız, oğullarımız…

İsminizin başındaki sayınları kaldırmadan…

Demiştim.

Gerçi anlamışta değilim TOBB için milyon liralar ayıran TSO bir arsa alıp da burası bizim diyemedi.

Şubat ayında meclise gelmeyen fuar alanı tahsisiyle bir başka oturumda görüşmek üzere diyerek TOBB oturumunu da kapatmak istiyorum.

Ve Danimarka’da ki Sivaslılar…

Yurt dışında toplanan Sivaslılar gece düzenleyip birlik olurken;

Bizim Sivaslı birliklerin 4. defa toplanıp, bizler Sivaslı bürokratız, iş adamıyız, siyasetçiyiz diye bir araya gelişlerinden sonuç çıkmayacağını anlayarak “En iyisi kendimiz çalıp kendimiz söyleriz” demiş olmalılar.

Peki ya Mahmut Kayhan, görevden alınması tam bir yılan hikâyesine döndü. Bugüne kadar yasadan dolayı görevden alınamazken, şimdi de Ankara baskısı ve desteğiyle görevinin başında.

Şahsen ben Mahmut Kayhan’ın değiştirilmesinden yanayım ama kötü ya da başarısız olduğu için değil artık alışıla geldiği için. Enerjisini kaybettiği için, bürokrasiye alıştığı için.

Yerine genç bir enerji gelsin istediğim için. Artık bu saatten sonra hazır vekiller Sivas’tayken, hazır Sivas’tan vazgeçilmemişken onlara ayak uyduracak genç ve enerji dolu bir insan getirilmesi için değiştirilmesini isterdim.

Fakat Mahmut Kayhan’ın yerine gelecek isimde yine Sivas’tan olmalı, yerine düşünülen Divriği kaymakamının çalışkanlığı kurtarıyor fakat Genel sekreterlik gibi bir makama huyu suyu kurtarmıyor, Mütevazı olmayışı kurtarmıyor, Sivaslı olmayışı kurtarmıyor.

Gelen gideni aratır sözü başımıza gelecekse işte o zaman ben bu değişime karşıyım.

Sevgili Burhanettin Kuru meselesi kadar önemli bir yer kapladı basında Mamut Kayhan ama şimdilik son nokta konularak askıya alınan bir gündem oldu. Fakat aynı şeyin Burhanettin Kuru için söyleneceğe benzemiyor.

Zira göreve geldiği günden bu güne kadar hiç manşetlerden inmedi. Benim bildiğim il başkanları şehirde ki yapılanmalarda söz sahibidir. Milletvekilleri listelerini düzenler, göreve gelecek olan belediye başkanı seçmelerinde rol oynar. Teşkilatlanır ve teşkilatının başarısını seçim sandıklarında mitinglerde ve genel başkanın katılımıyla gerçekleştireceği organizasyonlarda gösterir.

Bunlarda eksiklik ve başarısızlık göstermediği halde Burhanettin Kuru isminin bu şekilde gündeme gelmesine hayretle bakıyorum.

Milletvekili listelerini kendi hazırlamış evet ama bu onun görevi.

Kendi delegelerini yazarak seçim kazanmış, ama bu da onun görevi ki yıllardır bu işler böyle yürümekte. Üstelik genel merkez istemese, değil delege yazmak her delegeye bir yazlık alsa yine orada başkan kalamaz.

Şimdi de bir Habib Soluk meselesi aldı başını gidiyor. Burhanettin Kuru kadar zeki bir avukat için yapılan yakıştırmayı yersiz buldum. Zira bırakın Burhanettin Kuru’yu, Ekrem Erdem’in bile cürümü yetmez Habib Soluğa ilişmeye.

Habib Soluk ki isminin başına bakan ekletmiş başarılı bir Ulaştırma Müsteşarı. O Türkiye’nin Müsteşarı Sivas’ın değil. Bu sebeptendir ki Burhanettin Kuru görevden alınsın ya da alınmasın diye bir girişimde bulunamaz.

Ve çoğu zaman bir araya gelmediğimiz Doğan Ürgüp, yapılan terminal binası ihalesi, şekli ve şeffaflığı beni adeta dumur etmiş bir halde. İmar projesinin içindeki “alla beni pulla beni” olaylarından sonra bu kadar şeffaf ve görüntülü ihale benden 10 üzerinden 10 puan alıyor.

Üstelik Osman Seçilmiş’ten sonra karla mücadele gösterdiği başarıyı göz ardı etmek mümkün değil. Geçen yıl ki karla mücadeleden bir çok ders çıkardığı ve aynı hataların tekrarı olmaması için gereken her şeyin yapıldığı aşikâr.

Kendisine köşem adına teşekkür ediyor, başarısının devamını diliyorum.

Bu kadar yoğun gündemden sonra artık biraz durulsa derim Sivas için. Malum yoğun gündemde araya kaynayan projelerin, konuların, haklılığın ve haksızlığın sayısı bilinmez. Biz uslu uslu sağlam adımlarla gidelim.

Giderken binelim,

Binelim bir alamete,

Gidelim…….

AYLARDAN : EKİM

GÜNLERDEN : PAZAR

Türkiye Cumhuriyeti 100.yıl kutlamaları inanılmaz bir coşkuyla kutlanıyor. Ak Parti iktidarı % 70 lere çıkmış, ülke beklenen refah seviyesine ulaşmış, Türkiye vaat edilene erişmiş.

Sivas’ta kutlama töreni için protokol bir araya gelmiş.

Ön sırada Vali olarak atanan Diyarbakır eski Emniyet Müdürü yerini almış.

Hemen yanında dönemin AK Partili Belediye başkan adayı,

Diğer yanında 3’e düşen milletvekili kadromuzdan meclise giden Malik Ecder Özdemir, Sami Aydın ve Bekir Ulubaş.

Arka taraflarda TSO başkanı hala Osman Yıldırım,

Elinde bastonuyla Beşir Köksal,

Bel kısmından 45 derece eğilmiş Yüksel Demirgil,

Elleri titreyen Durmuş Şeker,

Devam eden şike davasından dolayı içerde bulunana Mecnun Otyakmaz adına Erdal Sarılar,

Birde bizim (yiğit namıyla anılır) Deli Levent.

Yerini almış bulunuyor.

Tabi bu arada;

Gazete izci 3820. sayısını çıkarmış,

Muhsin Yazıcıoğlu’nun 14, Necmettin Erbakan’ın 11, Aydın Menderes’in 62. Ölüm Yıldönümü,

Sivaslı Bürokratlar bir şeyler yapalım çabası içerisinde 16 kez bir araya gelmiş,

Terminal binasının ihale süreci devam ediyor,

Sivas’ın ilk alt geçidi açılışa hazırlanıyor,

Bir tane metrobüs almışız,

Park City hala İcrada satışını bekliyor,

Toplum Elektrik faturalarındaki haksız bedelleri konuşuyor,

Sivas Sporun stadı yıkıldı yenisinin yapılması bekleniyor, takım karşılaşmalarını paşaçayırında yapıyor,

Sivas ’ta 2. Organize Sanayi bölgesinin yapımı konuşuluyor,

Onu konuşuyor, bunu konuşuyor kalanını sizler doldurun istedim, benim asıl istediğim bir son bulsun dediklerimiz.

Dedikodudan uzak, çamur atmadan ırak, çalışan, başaran, tuttuğunu koparan, birlik halinde bir Sivas olması temennim.

Bizler yazarken kırmak istemeyen ama herkesin söylediğini kaleme alarak yazıya katan kişileriz. Bu yüzdendir ki sürekli kötü olmamız, memnuniyetsizliğimiz.

Hayat bir şekilde devam edecek kıyamete kadar,

Eskiden yalanın kıymeti vardı, şimdi doğrunun,

Eskiden söz kalır, kâğıt yırtılırdı, şimdi kâğıt kalıyor söz uçuyor,

Bu kadar çabuk değişime uğramışsak bir toplum olarak bundan sonrada değişime uğrayabiliriz demek istiyorum.

Ama köyü yönde olmasın, boşa kürek çekilmesin istiyorum. Bir taşta sen koy sözünden yola çıkarak kardeşçe yaşanılsın istiyorum.

Toprak olup gideceklerle, toprak sonrasın da yaşayacaklar kavgasız gürültüsüz yaşasın istiyorum.

Yıllarımı verdim sözünden uzak, yıllarını verenleri seçelim istiyorum.

Öyle bir toplum istiyorum ki gönüle yakın, göze yakın, insan kimliğiyle yaşasın.

Öyle bir Sivas istiyorum ki, 7 den 70’ine bir arada bulunsun.

Bekirim Efemin Farklı Kareleri

Bazen tesadüfü elde edilen başarılarda bu cümlenin doğruluğunu kanıtlamaz.

İyi reklam başarılı bir satış, iyi bir kariyer ya da iyi bir seçim zaferi getirebilindiği gibi kötü reklam, reklamın öznesini yerin dibine sokmaya yetiyor.

“Paşabahçemiz NASIL DA güzelleşiyor”

“Siz Görmediniz, BİZ DÖŞEDİK”

“SAKIN DÖKMEYİN” derken Sivas halkına hangi gözle bakılıyordu acaba.

Kafalarına Çivi gibi çakalım mesajımızı,

Biraz matrak olalım sempati kazanalım,

Korkutalım, emir vaki olsun mesajımız, tezlerimi kabul edilmişti.

Cümleler kime ait bilmiyorum ama başkan, bu sloganları onaylarken acaba nasıl bir ruh hali içindeydi merak etmiyor değilim.

Sürekli reklam panolarında da görüyorum kendisini dediği Sami Aydın‘dan sonra kendisi bu panolarda boy gösterirken neleri düşünüyordu. Ya da onu billboardlara taşıyanlara neden yok dememişti. Daha sonraları bu durum panoluk fotoğraf bulunamadığı için değişti sanırım, çünkü hangi reklam panosunda görsem başkanı ya gözleri kaymış, ya asabi, yâda ne bakıyorsunuz der gibi duruyor.

Aslında Belediyenin reklam terazisinde dengesizlik var.

Bir taraftan neredeyse eksiksiz bisiklet turnuvasıyla kendisini dünyaya tanıtıyor, diğer taraftan daha ihalesini yapamadığı ve Habib Soluk’un dediğine göre hızlı tren oradan geçtiği için asla yapılamayacak olan Muhsin Yazıoğlu Bulvarı reklamıyla ortada kalıyor.

Bir taraftan sessizce yapılan Kadir Gecesi organizasyonuyla Sivas’ı fethediyor. Diğer taraftan hala kale projesinin kötü reklamıyla tanınıyor.

Bir taraftan türbeler-mezalar-hazirelerle görsel reklamını kendi yapıyor, diğer taraftan “hal yıkılmasın dedik ama yıkıp yapacağız” reklamıyla bir tarafı eksik kalıyor.

Bir taraftan bütçeyi 2 katına çıkarıp vay be dedirtiyor, diğer taraftan başkan yardımcıları konforlu bir başkanlık yapıyor.

Bir taraftan 5 yılda 5000 yatak kapasitesi reklamı yapıyor, diğer taraftan tarihinde ilk defa sıcak çermik otelleri kapalı kalıyor.

Birde sayın başkanın hiç görünmeyen bilinmeyen reklamı varki, görünmesi de bilinmesi de imkânsız.

Paşabahçe, Aksu, Atık Su, Köpek barınağı, yer altı çalışmaları vb. diyelim. Bu çalışmaların reklamını yapsa da, yapmasa da başarısını bir türlü üstlenemeyecek. Çünkü onların temeli başkasına ait.

Ben gördüm ki başkan yaptıklarından çok yapacaklarıyla reyting kazanacak. Yaptıkları zaten yapılmış bitmiş olan işler, ya da gözden uzak gönülden ırak.

Reklam konusun da “bakış acısı muhteşem” bir anlayış var belediyede. Her türlü basın organı yerinde ve güzel kullanılıyor ama içerik doldurulurken galiba danışmaktan uzak ben her şeyi bilirim planı uygulanıyor.

Başkanın hayata geçmeyen projelerin reklamı üzerinde durmasının oluşturduğu “reklam imparatorluğu” tıkır tıkır işliyor. Önce kamuya reklamlarla açılım yapılıyor, toplum haberdar edildikten sonra başkan gittiği her noktada bu reklamlar üzerinden prim yapıyor.

Kale Projesini Yapacağız,

Muhsin Yazıcıoğlu Bulvarı Yapılacak,

Terminal Binası Yapılacak,

Sıcak Çermiğe Otel Yapılacak,

Kültür Merkezi Yapılacak,

Hal Yeniden Yapılacak,

Ve daha bir sürü reklam, tanıtım, proje.

Verilen sözler unutulurda unutulmasına, Söz uçar yazı kalır sayın başkan,

Yarın dönüpte bakarsak geriye, okursak nelerin vaat edildiğini torunlara ayıp olur sayın başkan,

Önce projeyi sonra reklamını yapsak, bu memlekete pek bi hayırlı olur sayın başkan.