Son günlerin karışıklığı bir dönem AK partide görev almışların arasında.

İşin başlangıcını AK Parti Seçimleri Kulusi ve AK Parti’nin seçimleri başlığıyla yazmıştım. Ama iş öylesine karıştı ki bir dönenin düşmanları tek yürek oluverdiler.

Yazının arasında bir de not iliştirmek isterim.

NOT: Sami Aydın bu şehrin gelmiş geçmiş en iyi belediye başkanıdır. Kişilikli kaliteli bir insandır. Hem okuduklarımda hem de takip ettiklerimde bu konular hakkında konuşulduğunu yâda yorum yapıldığını görmedim. İşinde bir aksaklık yâda eksiklik görülmemiştir. Devrimci Başkandır bana göre.

Daha önceki yazılarımızda ve bundan sonraki yazılarımızda belirtmeliyim ki ne gündem, nede ben Sami Aydın ’ın başkanlık dönemini konu almıyoruz.

 Konumuz: Siyasi Gündem

Bir zamanların düşmanlarını şimdi aynı manşet altında toplanmış görüyorum, Recep Tayyip Erdoğan döneminden önce okuduğumuz her şeye inanırdık. O dönemler olsa belki yine inanacağım ama Allah Başbakandan razı olsun ki gözümüzü açtı. Oynanan oyunları derin yapılanmayı her sakallıya hacem mi denmeyeceğini bize gösterdi.

Bu açıkgözle bakıyorum birde olaya işin rengi değişiyor. Birbirlerine karşı kıran kırana mücadele verenler şimdi aynı tencerenin içinde toplanmışlar.

İnsan biraz daha gözlerini kısınca net göreyim diye işin rengi tümden değişiyor.

Bir il başkanlığı seçimi öncesine bakıyorum, dönemin AK Parti il başkanı Hakan Akkaş, arkasında Ömer Kulaksız (istifa edeceğim diye başbakanı zor günlerde, zora sokan milletvekilimiz.) Karşısında dönemin Belediye Başkanı Sami Aydın ve Abdullatif Şener destekli Hilmi Bilgi. Bütün siyasi manevralar yapılıyor, amaç Hakan Akkaş’ı devirmek ve yerine Hilmi Bilgini İl Başkanı yapmak. Çünkü İl yönetimi ile zamanın Belediye Başkanı ve Şener arasında uçurumlar var. Çalışmayan adı kötüye çıkmış bir ilbaşkanlığı var. Allemler Gallemler denilirken seçimi Hakan Akkaş kazanıyor. Sonrasında kazananlar tarafından Mersin de yat içerisinde yapılan o şaşalı kutlamalar, vur patlasın çal oynasınlar.

Tabi bu galibiyet ve eğlenceli kutlamalarla kendine güveni daha da artan Hakan Akkaş’ın 2007 de milletvekili olmak için istifa etmesiyle siyasi hayatı da bir son bulmuş oldu. Bu olayın başlangıcı değil ama final sahnesi Turan Topgül ile uyuşuyor. Oda aday adayı olmuş başkanlık görevine ve geçici de olsa siyasi hayatına noktayı koymuş oldu. Tarih tekerrürden ibaret diye denilmiş bir defa.

Sonrasında Zeki Kılıç AK Parti İl başkanlığı görevine gelmişti. Hakan Akkaş ’tan devraldığı görevin de, seçim borçlarını ödeyemediği gibi dönemin Merkez ilçe başkanı Turan Topgül ile kısmi uyuşmazlıkları ve Sami Aydının 2.defa belediye başkanı olmasını önleyip kendi ismini yazdırmak için verdiği mücadeleyle oda siyasi hayatına noktayı koyanlardan oldu.

Tabi konu Sami Aydın’ın Belediye Başkanlığı olunca ilk döneminde karşısına çıkan Eski İl Başkanlarından Yusuf Tanrıverdi’yi de unutmamak gerekir. Oda siyasi hayatına son verenlerden.

İlk meclise gönderdiğimiz Ömer kulaksız ve Orhan taş listelerden elenirken Osman Kılıç ve Selami Uzun siyasi çalışmalarına devam etmiş 2 dönem görev yaptıktan kimsenin etlinse sütlüsüne karışmadan siyasi hayatlarına son noktayı koymuşlardı. Hatta yeniden listeye giremeyen Selami Uzun tepkisini göstererek yeni dönem Aday tanıtım gecesine bile katılmamıştı. Geceye katılan Osman Kılıç, Selami Uzunun son açıklamasın da sıkıntılı olan hem Abdullatif Şener hem de Zeki kılıç dönemleriydi demesine rağmen nasıl bir sorun yoktu diyebiliyor hayret.

Geceye katılan Mustafa Açıkalın Abdullatif Şener’in yerine Sivas’a ağabeylik etsin diye getirilmiş oda hem ağabeylik edememiş hem de AK Partiden çok Doğan Ürgüp’e sahip çıkmıştı. Aslında sadece vefasını gösteren başbakan tarafından ödenen bir borcun neticesinde görev alan Mustafa Açıkalın neden hala gündemi değerlendiriyor merak etmiyor değilim.

Şimdi gelelim bu güne.

Ne kadar Siyasetten çekilmiş, kavga gürültü içerisinde dönem atlatmış, siyasetten uzaklaşmış, yâda siyasete dönmek isteyen var hepsi tek manşet altında toplanmış. Kardeş kardeş açıklama yapıyorlar.

Söylenenlere bakılırsa hepsi refah ve huzur içerisinde yaşamış. Durum böyle olunca yalancı bizler oluyoruz. Ben bu ithamın altında sessiz kalamadığım için yazdım üst satırları. Siz kardeş kardeş çalıştınız da, pamuk dede gibi siyasetçilerdiniz de, biz mi yalan yazdık, biz mi yalan manşetler attık, biz mi olmayanları oldu gibi gösterdik.

Bırakın beyler bu açıklamaları. Birkaç isim istisna halk ta teşkilatta, sizleri kadronun dışına bıraktı, geri dönüşün yolu (açık açık yazmak istiyorum) Konu hakkında açıklama bile yapmayarak bu tuzağa düşmeyen Sami Aydın’dan geçmiyor. Bir ara düşman olduğunuz o ismi kullanmaktan vazgeçin.

Gönülleri fethetmiş bir isimdir Sami Aydın. Birilerini devirmek için onun gönül sevdalarını kullanmayın yâda sahip çıkıyor gibi yapmayın. Sizlerin siyasi hayatı bitti. Merkez istese bu defa halk istemiyor. Evli evine, köylü köyüne. Yaptıklarınızsa Sami Başkanı da yıpratmayın.

Varsa niyetiniz yeniden siyaset arenasına girmeye o halde birilerinin arkasında yol almayın, atın bir adım açın önünüzü, gerin göğsünüzü ben geldim diyin.

Ya Alkış Alırsınız, Ya da Ekşimiz Yumurta.

Girdik altından, çıktık üstünden.

Hani sözleşerek çalışsak bu kadar kalabalık bir gündem oluşturamazdık.

Değişen kurum müdürlerinden,

Çözülemeyen TOBB projesine,

Yurt dışı gündemlerinden,

Sivaslı bürokratlara,

Mahmut Kayhan’ın görevde kalışından,

AK Parti il başkanlığı politikasına,

Sosyal sorumluluk projeleriyle boyanan gözlerden,

Habib Soluk meselemize,

Terminal ihalemizden,

Kışlık bakımımıza…

O kadar fazla ki gündemimiz.

Hangi birini konuşup, neyi tartışacağını şaşırıyor insan.

Malum her duyduğumuzla yazmak bize yakışmayan bir davranış.

Her duyduğumuzu araştırmakta, Allah biliyor zorladı bizi.

Bu hafta ki köşeme, gördüklerim ve araştırdıklarımdan yola çıkarak, gerçekleşen olaylara ilk duyduğumda verdiğim tepkileri yazarak başlamak istedim.

Şart kökten değişiklik, yeni isimler lazım,

Ben söylemiştim biz taş üstüne taş koymakta maraba bulamayız diye,

Baktık içerden fayda yok : )

Onbeşi de yirmiyi de görürüz merak etmeyin,

Alınmasına karşı değilim ama getirilen isim bize onu aratır.

Birilerine ekmek tuzlanmadığından.

AB para vermesin de görüyüm kaç tanesi ilgileniyor bu konularla,

Yok daha neler. Fason olmasın bu haber

Vayyyyy, süper olmuş,

Bunlar benim anlık tepkilerimdi. Şimdi bir de yazmak istediklerim var ki tek gündem üzerinde gitmeyeceğim bu hafta. Birden fazla konu hakkında oldum olası yazmak istememişimdir ama mecbur kalıyor insan bu yoğunlukta.

Kurumlardaki değişiklik bir noktada yeni bir kan yeni bir enerji olarak değerlendirilebilir. İşini yapamayanlar veya işini iyi yapanlar noktasında değerlendirebiliriz. İşini iyi yapmıyor ise alınması kadar mutluluk verici başka bir duygu olamaz. İşini iyi yapıyor olan insanında bir süre sonra bürokrasiye alışmış ve artık enerjisini sabit bir hale getirmiş olması da görevden alınması ya da üst rütbeye terfisiyle, yerine başkası atanması doğru bir hareket olacaktır.

Gelelim 2. Üniversitemize;

TOBB üniversitesi için daha önceden de yazdım. Bu mesele bizleri emekli eder demiş, son satırlarda ise;

Hadi bir el atında…

Bitmesin, ölmesin, gitmesin TOBB projesi. Ağlamayalım arkasından…

Hadi bir el atında…

Adınızı konuşsunlar torunlarımız, oğullarımız…

İsminizin başındaki sayınları kaldırmadan…

Demiştim.

Gerçi anlamışta değilim TOBB için milyon liralar ayıran TSO bir arsa alıp da burası bizim diyemedi.

Şubat ayında meclise gelmeyen fuar alanı tahsisiyle bir başka oturumda görüşmek üzere diyerek TOBB oturumunu da kapatmak istiyorum.

Ve Danimarka’da ki Sivaslılar…

Yurt dışında toplanan Sivaslılar gece düzenleyip birlik olurken;

Bizim Sivaslı birliklerin 4. defa toplanıp, bizler Sivaslı bürokratız, iş adamıyız, siyasetçiyiz diye bir araya gelişlerinden sonuç çıkmayacağını anlayarak “En iyisi kendimiz çalıp kendimiz söyleriz” demiş olmalılar.

Peki ya Mahmut Kayhan, görevden alınması tam bir yılan hikâyesine döndü. Bugüne kadar yasadan dolayı görevden alınamazken, şimdi de Ankara baskısı ve desteğiyle görevinin başında.

Şahsen ben Mahmut Kayhan’ın değiştirilmesinden yanayım ama kötü ya da başarısız olduğu için değil artık alışıla geldiği için. Enerjisini kaybettiği için, bürokrasiye alıştığı için.

Yerine genç bir enerji gelsin istediğim için. Artık bu saatten sonra hazır vekiller Sivas’tayken, hazır Sivas’tan vazgeçilmemişken onlara ayak uyduracak genç ve enerji dolu bir insan getirilmesi için değiştirilmesini isterdim.

Fakat Mahmut Kayhan’ın yerine gelecek isimde yine Sivas’tan olmalı, yerine düşünülen Divriği kaymakamının çalışkanlığı kurtarıyor fakat Genel sekreterlik gibi bir makama huyu suyu kurtarmıyor, Mütevazı olmayışı kurtarmıyor, Sivaslı olmayışı kurtarmıyor.

Gelen gideni aratır sözü başımıza gelecekse işte o zaman ben bu değişime karşıyım.

Sevgili Burhanettin Kuru meselesi kadar önemli bir yer kapladı basında Mamut Kayhan ama şimdilik son nokta konularak askıya alınan bir gündem oldu. Fakat aynı şeyin Burhanettin Kuru için söyleneceğe benzemiyor.

Zira göreve geldiği günden bu güne kadar hiç manşetlerden inmedi. Benim bildiğim il başkanları şehirde ki yapılanmalarda söz sahibidir. Milletvekilleri listelerini düzenler, göreve gelecek olan belediye başkanı seçmelerinde rol oynar. Teşkilatlanır ve teşkilatının başarısını seçim sandıklarında mitinglerde ve genel başkanın katılımıyla gerçekleştireceği organizasyonlarda gösterir.

Bunlarda eksiklik ve başarısızlık göstermediği halde Burhanettin Kuru isminin bu şekilde gündeme gelmesine hayretle bakıyorum.

Milletvekili listelerini kendi hazırlamış evet ama bu onun görevi.

Kendi delegelerini yazarak seçim kazanmış, ama bu da onun görevi ki yıllardır bu işler böyle yürümekte. Üstelik genel merkez istemese, değil delege yazmak her delegeye bir yazlık alsa yine orada başkan kalamaz.

Şimdi de bir Habib Soluk meselesi aldı başını gidiyor. Burhanettin Kuru kadar zeki bir avukat için yapılan yakıştırmayı yersiz buldum. Zira bırakın Burhanettin Kuru’yu, Ekrem Erdem’in bile cürümü yetmez Habib Soluğa ilişmeye.

Habib Soluk ki isminin başına bakan ekletmiş başarılı bir Ulaştırma Müsteşarı. O Türkiye’nin Müsteşarı Sivas’ın değil. Bu sebeptendir ki Burhanettin Kuru görevden alınsın ya da alınmasın diye bir girişimde bulunamaz.

Ve çoğu zaman bir araya gelmediğimiz Doğan Ürgüp, yapılan terminal binası ihalesi, şekli ve şeffaflığı beni adeta dumur etmiş bir halde. İmar projesinin içindeki “alla beni pulla beni” olaylarından sonra bu kadar şeffaf ve görüntülü ihale benden 10 üzerinden 10 puan alıyor.

Üstelik Osman Seçilmiş’ten sonra karla mücadele gösterdiği başarıyı göz ardı etmek mümkün değil. Geçen yıl ki karla mücadeleden bir çok ders çıkardığı ve aynı hataların tekrarı olmaması için gereken her şeyin yapıldığı aşikâr.

Kendisine köşem adına teşekkür ediyor, başarısının devamını diliyorum.

Bu kadar yoğun gündemden sonra artık biraz durulsa derim Sivas için. Malum yoğun gündemde araya kaynayan projelerin, konuların, haklılığın ve haksızlığın sayısı bilinmez. Biz uslu uslu sağlam adımlarla gidelim.

Giderken binelim,

Binelim bir alamete,

Gidelim…….

AYLARDAN : EKİM

GÜNLERDEN : PAZAR

Türkiye Cumhuriyeti 100.yıl kutlamaları inanılmaz bir coşkuyla kutlanıyor. Ak Parti iktidarı % 70 lere çıkmış, ülke beklenen refah seviyesine ulaşmış, Türkiye vaat edilene erişmiş.

Sivas’ta kutlama töreni için protokol bir araya gelmiş.

Ön sırada Vali olarak atanan Diyarbakır eski Emniyet Müdürü yerini almış.

Hemen yanında dönemin AK Partili Belediye başkan adayı,

Diğer yanında 3’e düşen milletvekili kadromuzdan meclise giden Malik Ecder Özdemir, Sami Aydın ve Bekir Ulubaş.

Arka taraflarda TSO başkanı hala Osman Yıldırım,

Elinde bastonuyla Beşir Köksal,

Bel kısmından 45 derece eğilmiş Yüksel Demirgil,

Elleri titreyen Durmuş Şeker,

Devam eden şike davasından dolayı içerde bulunana Mecnun Otyakmaz adına Erdal Sarılar,

Birde bizim (yiğit namıyla anılır) Deli Levent.

Yerini almış bulunuyor.

Tabi bu arada;

Gazete izci 3820. sayısını çıkarmış,

Muhsin Yazıcıoğlu’nun 14, Necmettin Erbakan’ın 11, Aydın Menderes’in 62. Ölüm Yıldönümü,

Sivaslı Bürokratlar bir şeyler yapalım çabası içerisinde 16 kez bir araya gelmiş,

Terminal binasının ihale süreci devam ediyor,

Sivas’ın ilk alt geçidi açılışa hazırlanıyor,

Bir tane metrobüs almışız,

Park City hala İcrada satışını bekliyor,

Toplum Elektrik faturalarındaki haksız bedelleri konuşuyor,

Sivas Sporun stadı yıkıldı yenisinin yapılması bekleniyor, takım karşılaşmalarını paşaçayırında yapıyor,

Sivas ’ta 2. Organize Sanayi bölgesinin yapımı konuşuluyor,

Onu konuşuyor, bunu konuşuyor kalanını sizler doldurun istedim, benim asıl istediğim bir son bulsun dediklerimiz.

Dedikodudan uzak, çamur atmadan ırak, çalışan, başaran, tuttuğunu koparan, birlik halinde bir Sivas olması temennim.

Bizler yazarken kırmak istemeyen ama herkesin söylediğini kaleme alarak yazıya katan kişileriz. Bu yüzdendir ki sürekli kötü olmamız, memnuniyetsizliğimiz.

Hayat bir şekilde devam edecek kıyamete kadar,

Eskiden yalanın kıymeti vardı, şimdi doğrunun,

Eskiden söz kalır, kâğıt yırtılırdı, şimdi kâğıt kalıyor söz uçuyor,

Bu kadar çabuk değişime uğramışsak bir toplum olarak bundan sonrada değişime uğrayabiliriz demek istiyorum.

Ama köyü yönde olmasın, boşa kürek çekilmesin istiyorum. Bir taşta sen koy sözünden yola çıkarak kardeşçe yaşanılsın istiyorum.

Toprak olup gideceklerle, toprak sonrasın da yaşayacaklar kavgasız gürültüsüz yaşasın istiyorum.

Yıllarımı verdim sözünden uzak, yıllarını verenleri seçelim istiyorum.

Öyle bir toplum istiyorum ki gönüle yakın, göze yakın, insan kimliğiyle yaşasın.

Öyle bir Sivas istiyorum ki, 7 den 70’ine bir arada bulunsun.

Bekirim Efemin Farklı Kareleri

Bazen tesadüfü elde edilen başarılarda bu cümlenin doğruluğunu kanıtlamaz.

İyi reklam başarılı bir satış, iyi bir kariyer ya da iyi bir seçim zaferi getirebilindiği gibi kötü reklam, reklamın öznesini yerin dibine sokmaya yetiyor.

“Paşabahçemiz NASIL DA güzelleşiyor”

“Siz Görmediniz, BİZ DÖŞEDİK”

“SAKIN DÖKMEYİN” derken Sivas halkına hangi gözle bakılıyordu acaba.

Kafalarına Çivi gibi çakalım mesajımızı,

Biraz matrak olalım sempati kazanalım,

Korkutalım, emir vaki olsun mesajımız, tezlerimi kabul edilmişti.

Cümleler kime ait bilmiyorum ama başkan, bu sloganları onaylarken acaba nasıl bir ruh hali içindeydi merak etmiyor değilim.

Sürekli reklam panolarında da görüyorum kendisini dediği Sami Aydın‘dan sonra kendisi bu panolarda boy gösterirken neleri düşünüyordu. Ya da onu billboardlara taşıyanlara neden yok dememişti. Daha sonraları bu durum panoluk fotoğraf bulunamadığı için değişti sanırım, çünkü hangi reklam panosunda görsem başkanı ya gözleri kaymış, ya asabi, yâda ne bakıyorsunuz der gibi duruyor.

Aslında Belediyenin reklam terazisinde dengesizlik var.

Bir taraftan neredeyse eksiksiz bisiklet turnuvasıyla kendisini dünyaya tanıtıyor, diğer taraftan daha ihalesini yapamadığı ve Habib Soluk’un dediğine göre hızlı tren oradan geçtiği için asla yapılamayacak olan Muhsin Yazıoğlu Bulvarı reklamıyla ortada kalıyor.

Bir taraftan sessizce yapılan Kadir Gecesi organizasyonuyla Sivas’ı fethediyor. Diğer taraftan hala kale projesinin kötü reklamıyla tanınıyor.

Bir taraftan türbeler-mezalar-hazirelerle görsel reklamını kendi yapıyor, diğer taraftan “hal yıkılmasın dedik ama yıkıp yapacağız” reklamıyla bir tarafı eksik kalıyor.

Bir taraftan bütçeyi 2 katına çıkarıp vay be dedirtiyor, diğer taraftan başkan yardımcıları konforlu bir başkanlık yapıyor.

Bir taraftan 5 yılda 5000 yatak kapasitesi reklamı yapıyor, diğer taraftan tarihinde ilk defa sıcak çermik otelleri kapalı kalıyor.

Birde sayın başkanın hiç görünmeyen bilinmeyen reklamı varki, görünmesi de bilinmesi de imkânsız.

Paşabahçe, Aksu, Atık Su, Köpek barınağı, yer altı çalışmaları vb. diyelim. Bu çalışmaların reklamını yapsa da, yapmasa da başarısını bir türlü üstlenemeyecek. Çünkü onların temeli başkasına ait.

Ben gördüm ki başkan yaptıklarından çok yapacaklarıyla reyting kazanacak. Yaptıkları zaten yapılmış bitmiş olan işler, ya da gözden uzak gönülden ırak.

Reklam konusun da “bakış acısı muhteşem” bir anlayış var belediyede. Her türlü basın organı yerinde ve güzel kullanılıyor ama içerik doldurulurken galiba danışmaktan uzak ben her şeyi bilirim planı uygulanıyor.

Başkanın hayata geçmeyen projelerin reklamı üzerinde durmasının oluşturduğu “reklam imparatorluğu” tıkır tıkır işliyor. Önce kamuya reklamlarla açılım yapılıyor, toplum haberdar edildikten sonra başkan gittiği her noktada bu reklamlar üzerinden prim yapıyor.

Kale Projesini Yapacağız,

Muhsin Yazıcıoğlu Bulvarı Yapılacak,

Terminal Binası Yapılacak,

Sıcak Çermiğe Otel Yapılacak,

Kültür Merkezi Yapılacak,

Hal Yeniden Yapılacak,

Ve daha bir sürü reklam, tanıtım, proje.

Verilen sözler unutulurda unutulmasına, Söz uçar yazı kalır sayın başkan,

Yarın dönüpte bakarsak geriye, okursak nelerin vaat edildiğini torunlara ayıp olur sayın başkan,

Önce projeyi sonra reklamını yapsak, bu memlekete pek bi hayırlı olur sayın başkan.

Gönlüm sızlıyor derinden,

Güneş soluk doğuyor günüme,

Ay dede parlamıyor,

Nefes alamıyorum,

Kar yağmıyor üstüme, rüzgâr susuyor, korkuyorum.

Ne varsa zevk aldığım kısacık bu yaşamda hepsi zor geliyor.

Utanıyorum, tek büyük lidere ümmet olamamaktan.

Utanıyorum, Mustafa Kemal’in bir ulusu emanet ettiği kızından, erkeğinden.

Utanıyorum böylesine kara cahil modernizasyona giden aile yapısından.

Utanıyorum, Nasrettin Hoca’yı bilmeden Noel Baba’ya saygı duyanlardan.

Utanıyorum Âşık Veysel’i tanımadan Madonna’cı olup, Yunus Emre’yi, Mevlana’yı sindirmeden Michael Jackson’a gözyaşı dökenlerden.

Utanıyorum, biz örnek olup hepsine lider olacakken, Avrupa’nın bize örnek-lider olmasından.

Kültürüyle zehirlediği, aman ne var canım gençler eğlensin dedirttiği, biz çektik siz çekmeyin bahanesi altında en hayâsız kişilikleri gençlerimize yüklemesine izin verdiğimiz için kendimizden utanıyorum.

Bu vahim durum karşısında, bilerek eşek olup “O kadar da değil” diyenlerden utanıyorum.

Sanki tuvaletten çıkarken elini yıkamasını yeni öğrenen gençler tarafından ben taciz ediliyorum.

Sanki kaldırımlarda yürüyen gençlerin birbirlerinin analarına sövdüklerini, bir yerlere koyduklarını bir tek ben duyuyorum.

Sanki bir tek benim evladım asilik ediyor bana ve annesine.

Sanki yaşlılık kavramının, ay dedelerin, nur ninelerin kıymetini ben unuttum.

Sosyal paylaşım sitelerinde pervasızca sapur supur ben yazıyorum,

A.Q.’yla kısaltılmış ahlaksızlığı durumları marifet gibi ben yazıyorum,

Güvenli internete özgürlük çatısı altında ben karşı çıkıyorum.

Daha on beşinde hangi erkeğin gönlüne konsam diye ben düşünüyorum.

Daha on beşinde kız arkadaşına boş ev ya da bodrum katlı mekânı ben arıyorum.

Uyanın sevgili ebeveynler;

Çocuklarınız elden gidiyor, bir nesil gidiyor, gençlik gidiyor…

Sizin Avrupa kültürüne sığındığınız genişliğin içinde kızlarınız, erkek çocuklarınız her değeriyle kayboluyor.

İletişim başlığı altında ailesinin ses tonunu unutan gençlerin, internet destekli sms kaynaklı yeni hayatlarına kim dur diyecek.

İster nefis diyin ister şeytan, isterseniz Avrupailik, içine düştükleri bu yolda karşılarına çıkan kötülüklerle mücadele etmeleri gerektiğini kim söyleyecek.

Yanlış ve doğruyu ayırt etmelerinde kim yardımcı olacak.

Okulda öğretmenlerine, toplu taşımada yaşlılara, engellilere, hamilelere saygıyı,

Kültürlerinde Âşıklara, Emre’lere, Mevlana’lara bağlılığı,

Dinlerinde Allah’ına, Peygamber’ine sadakati,

Önderlerinde padişahlarına, Atatürk’üne sahip çıkmayı kim öğretecek.

Açın artık gözünüzü;

Daha yirmisinde erkek arkadaşını ailesiyle tanıştıran gençlerin velileri, bırakın artık “Gizli gizli yapacağına bilgim dâhilinde olur” bahanesini.

Bırakın artık “Benim oğlum, çok kızın canını yakacak” diye küçüklükten erkek evlatlara gaz vermeyi.

Tuttuğu takımın on birini, kupasını, şampiyonluklarını, sevdiği sanatçının özel hayatını bildiği kadar biliyor mu evlatlarınız neden yaşadığını, hayatın anlamını.

Bir sorun Mustafa Kemal Atatürk’ün doğum ve ölüm tarihinden başka nesini biliyor evladınız.

Bir sorun 19 Mayıs’ı, 4 Eylül’ü, 23 Nisan’ı ne kadar kavramışlar.

Bir sorun kaç duayı kekelemeden hak ettiği gibi okuyor.

Bir sorun KKTC hakkında ne biliyor.

Selçukluyu, Osmanlıyı, Mimar Sinan’ı, Cahit Arf’ı bir sorun bakalım ne cevap alacaksınız.

Hayatını yaşasın, gözü açılsın diye desteklediğiniz evlatlarınız son noktaya gelip de gözü açıldığında aslında neleri kaybettiğini bir sorun.

“Ben ezildim sen ezilme” diyerek destek verdiğiniz evlatlarınızı nasıl asiliğe iteklediğinize bir bakın.

Üniversite okusun diye gönderdiğiniz evlatlarınızın bekar evlerinde biriktirdiği bira şişelerine, tükettikleri zevklerine bir bakın.

Uyanın artık sevgili veliler.

Ekmek almaya bile isyanla gönderdiğiniz evlatlarınızın hangi dizilerden örnek aldığını görerek uyanın.

Bilgisayar oyunlarını, babasından değerli kılan evladınızın beyaz yalanlar altında Zekeriya Beyaz gibi insanlardan aldıkları fetvalarla nasılda cesurlaştığına bir bakın.

Toplum içerisinde öküz gibi böğürmeyi marifet sanan bu gençlik yoksa sizin evladınız değil mi?

Bu şehirde uyuşturucuyu, esrarı, kumarı, eroini, hapı, kubarı bana satmıyorlar sevgili veliler, uyanın artık.

Dayısını, amcasını, dedesini, teyzesini, yeğenlerini bayramdan bayrama gören, cenazelere böğğ diyip, düğünlerde yarı çıplak olmanın hevesiyle sahnede döktüren gençler yoksa bizim değil mi sevgili veliler.

Bir gün ölüm var demediğiniz,

İki satır kitap okumadığınız,

İyi ile kötüyü anlatmadığınız,

Dost değil, dikta olduğunuz,

Vatanı, milleti öğretmediğiniz,

Ata nedir, Atatürk nedir bildirmediğiniz,

Haramı, sevabı işlemediğiniz,

Saygıyı, sevgiyi göstermediğiniz,

Hiçbir zaman sorumluluk vermediğiniz,

Sanki hayat otuz yaşında başlıyormuşçasına yönlendirdiğiniz,

Örf, anane göstermediğiniz,

Yanında dedikodu yaptığınız,

Küfür ettiğiniz,

Sigara içtiğiniz,

Belirli bir seviyeden sonrasına hayır demediğiniz,

Başarısını takdir etmediğiniz,

En ahlaksız dizileri normalleştirerek yanında izlediğiz,

Asla birlikte zaman geçirmediğiniz,

Türk kimdir, demediğiniz,

Dinini öğretmediğiniz,

Ayıp evladım, tepkisi vermediğiniz,

Kadını erkek, erkeği kadın gibi yetiştirdiğiniz bu evlatlar bizim,

SEVGİLİ VELİLER

Durmayın uyanın, uyandırın.

Ne Din, Ne de Laiklik. GENÇLİK ELDEN GİDİYOR sevgili veliler.

Uyanın artık, uyanın ki;

Mevla’m neylesin, neylerse güzel eylesin.

Fotoğraf;
Nikon D90
Canon 60D

Işık;
Tepe Flas
600w *2 spot ışık

Meraklanarak bu azmin ve başarının arkasındaki sırrı araştırdım. Gördüklerim karşısında hayrete düşmedim değil hani. Gözlerim fal taşı gibi açıldı. Hayır dedim olamaz böyle bir taktikle bu kadar iş bitirilemez ama duyduklarım dinlediklerim gerçekti;

TOKİ gazla bitirilmişti.

Aslında işin başı vaatlerdi ama işin erken bitirilmesi için teknik personele ve çalışanlara verilen vaatler tutulmayınca, bir de iş bitiminde kapı önüne konulunca “TOKİ gaza gelmişti”.

Mesela şantiyede çalışan kule vinçlerin işleri 1 Ocak 2011’den önce bitirilirse(buda kaba inşaatın gününden 3 ay önce bitirilmesi demektir) kule vinçlerin geriye kalan kirasının teknik personele pirim olarak verileceği vaat edilmiş ama o söz de askıda kalmıştır.

Yine şantiye personeli işe başlarken anlaşılan maaş seviyesine asla ulaşamadı. Hatta işten çıkarıldıklarında bile vaat edilen maaş seviyesinde değillerdi.

Teknik elemanların sigortaları da TOKİ için imzaladıkları taahhütnamedeki ücretleri üzerinden değil asgari ücret üzerinden yatırılmış. Böylece TOKİ ‘ye taahhüt edilen belirli bir miktar sigorta garantisi açığı farklı kişilerin sigortalarının yatırılması için kullanılmış.

Gelelim Kasım 2011 hakedişine, bu tarihteki geçici kabulün verilmesi halinde teknik elemanlara yine pirim sözü verilmiş, hak edişin yapılmasına rağmen verilen pirim sözü tutulmamış, bununla kalınmayarak 4 teknik elemandan 2’si iş bitimde işten çıkarılmış.

İşten çıkarmakla hızını alamayan yüklenici firma onca vaadini ve pirim sözünü yerine getirmediği gibi ödenmesi gereken tazminatları, teknik personelin aldığı maaşları üzerinden değil asgari ücret üzerinden hesaplayarak ödenmiş.

Pişmiş tavuk kıvamına gelen teknik personel, işten çıkarılmalarından dolayı İŞKUR ’dan hak ettikleri işsizlik maaşı için harekete geçiyor ama başvuruya gittiklerinde bir şok daha yaşıyorlar.

Başvuru sonrasında alınan cevap “sizler işten çıkarılmamış, istifa etmişsiniz olunca” yok artık demekten kendilerini alı koyamıyorlar.

En ufak bir işlemde tonlarca belge isteyen SGK ve İŞKUR bu durumlarda neden istifa dilekçesi istemezler oda ayrı bir tartışılacak nokta. Sonrasında hesaba yatırılan tazminat dekontları SGK ya sunuluyor da bu çocuklar işsizlik maaşlarını alıyorlar.

Peki, bu kargaşa sonrasında SGK işten çıkarmaları istifa diye gösteren personel hakkında yasal işlemlere başvurup, neden istifa dilekçeleri alınmadı diye soruyor mu?

HAYIR.

Personelin böyle bir hakkı yoksa firmaya neden devleti aldatıyorsunuz diye dava açıyor mu?

HAYIR.

Aklıma gelmiyor da değil “Yasalar güçsüzler için mi var” diye.

Demem o ki bir gazla bitirilen TOKİ projesinin sonucunda bu kadar haksızlığa maruz kalan personel önce şirket yetkililerine danışıyor, aldıkları cevapsız cevaplar sonucunda tamda bu konu hakkında yazacakken ben onları haklarını ararlarken Adliye koridorunda bulunuyorum. Bunlar gerçek mi derken belgeleri evrakları gördüğümde bu işte bir iş var diyorum. Sayın başkan muhteşem bir insandır, kesin haberi yoktur diyerek köşeme alıyorum.

Gereğinin yapılmasını arz ederek.

Bekirim Efemin Farklı Kareleri

Yine aynı değerlendirmeden anlıyoruz ki başkan bu yıl itibariyle 250 milyonluk bütçesiyle göz önünde çalışacak.

Doğrudur, yanlıştır yorumlarım olmayacak bu hafta köşemde. Her şeyi olmuş gibi kabul ederek yazıyorum.

2011 değerlendirilmesinde söylenenler, hedefler, gerçekleştirilmek istenenler kağıt üzerinde. Buda başkana kağıt üzerinde 100′lerce proje açıklama gücü veriyor.

Ben söylenenler yada yapılanları bir kenara bırakarak bundan sonrasını 2012 nin önemini yazmak istiyorum.

Ne kadar proje açıklar, ne kadar para harçar bilinmez ama bilinen bir gerçek varki bu yıl kırılma noktası.

Önümüzdeki yerel seçimlerde başkan yeniden o koltuğa oturmak istiyorsa, artık göz önünde çalışmalar yapması şart.

Zira BBP partisinin gövde seçmenleri o koltukta kalması için yeterli değil. Bunun yanı sıra kendi başarılarıyla partisine katacağı oyların sayısını artırmalı.

Geçmişte bir Sami Aydın örneği var, ilk 2 yılını alt yapıyla geçirmiş ve sonrasında takdire şayan çalışmalar yaparak yeniden seçilmeye kesin gözüyle bakılmıştı.

Doğam Ürgüp’de artık çalışmalara başlamalı ve ne yaparsa bu yıl ve sonrasında yapmalı. Görsellik artık ön planda olmalı. Seçmen kazanacaksa, yeniden bu yarışta ben varım diyecekse elinde güç olmalı.

2011 değerlendirme raporuna bakarsak seçmen toplaması çok zor. Henüz halkın huzursuz olduğu bir konu yok. Yanlış yazmadım doğru, önce bizi huzursuz etmeli. Çünkü biz önce huzursuz olan sonra yapılan çalışmaları takdir eden bir toplumuz.

Bakın geçmiş döneme yapılan her çalışmayla birlikte mırın kırınlarımız yükseldi;

Yok ağaçlar kesildi,

Yollar delik deşik,

Tatlısular kapandı,

Birde Aksu çıktı başımıza,

Kum çimonto yardımları kesildi,

Market açmış fakire git evine bıraksana,

Güzelim memleketi delik yuvası haline getirdi vs. vs. vs.

Ama sonrasında ne oldu her iş bitince alkışladık, helal olsun dedik.

Bu yıl eğer başkan bizleri mırın kırın ettirmezse, dikkatleri çekmezse, Terminal, Muhsin Yazıoğlu Bulvarı, Hal, Kültür Merkezi gibi bir çok projeyi hayata geçirmezse, tam bitmesede Kale Projesini başlatmamış olursa oy kazanması çok zor.

Artık yer yüzüne, yada gözümüzün önüne çıkma vakti geldi. Böylesine büyük bir bütçeyle bu yıl çoşamazsa Sivas Belediyesi, 2. Paşabahçeler, Aksular, Kent Meydanları ortaya çıkarmaz ise önümüzdeki seçimde söylenebilecek en güzel cümle benden buraya kadar demek olur.

Buraya kadar demek dursun bir kenara derse Başkan o zaman koşması farz olur.

Koşarken bizi geçmesi, geçerken tebessüm etmesi, bizi rahatsız etmesi boynuna borç olur.